Το πιο εύκολο που μπορούμε να κάνουμε με μία εικόνα, είναι να της πειράξουμε τα χρώματα ή να της περάσουμε φίλτρα. Εδώ θα ασχοληθούμε με την εντολή Hue/Saturation (Control U).
Hue, σημαίνει απόχρωση. Η μπάρα μας είναι γνωστή, από το κόκκινο καταλήγουμε πάλι στο κόκκινο και ενδιάμεσα παρεμβάλονται όλα τα χρώματα.
Saturation, σημαίνει κορεσμός. Μας δείχνει δηλαδή κατά πόσο ένα χρώμα είναι στο 100% έντονο (κορεσμένο) ή όχι.
Lightness, σημαίνει φωτεινότητα. Έχει να κάνει με το φως ενός χρώματος. Φωτεινό κίτρινο, σκούρο κίτρινο.
Πριν πειράξουμε αυτόν τον πίνακα, θέλω να τον κλείσουμε και να πάμε κάπου αλλού.
Θέλω να πατήσουμε στην εργαλειοθήκη μας το πάνω ή και το κάτω χρώμα. Θα μας βγει ο γνωστός πίνακας με τα χρώματα. Αυτός αποτελείται από το μεγάλο τετράγωνο αριστερά και δεξιά του έχει κάποια αρχικά γράμματα. Μην τρομάζετε. Στην πραγματικότητα πρόκειται για πέντε (5) διαφορετικούς τρόπους μέτρησης του χρώματος.
Και για την ιστορία, πριν από 100 περίπου χρόνια, κάποιοι επιστήμονες αποφάσισαν να... μετρήσουν το χρώμα. Και αφού είδαν ότι πρέπει από κάπου να ξεκινήσουνε, μετά από πολλά πειράματα σε πολλούς ανθρώπους, φτιάξανε το πρότυπο του "μέσου παρατηρητή". Αυτό που τους ενδιέφερε, ήταν να καταγράψουν όλα τα χρώματα που βλέπει αυτός ο μέσος παρατηρητής. Επειδή λοιπόν τα χρόνια περνάνε και άλλοι επιστήμονες ήρθαν να πάρουν τη θέση των παλιών, αναπτύχθηκαν διάφοροι τρόποι μέτρησης του χρώματος (όπως ακριβώς έγινε και με το βάρος, το μήκος κλπ.).
Η πιο πρόσφατη μονάδα μέτρησης, είναι για να περιγράφει τα web colours. Στον παραπάνω πίνακα θα βρείτε το σήμα # και δίπλα του κάποια γράμματα ή νούμερα ή και τα δύο μαζί. Αυτό σημαίνει ότι επειδή ο υπολογιστής δεν είναι άνθρωπος, θέλει συγκεκριμένους κωδικούς για να καταλάβει για ποιο χρώμα του μιλάς. Κάθε χρώμα λοιπόν αντιστοιχεί και έναν κωδικό.
Τώρα γιατί ήρθαμε εδώ; Γιατί πιο πάνω από αυτόν τον κωδικό, θα δείτε τα γράμματα: H S B. Αυτά αντιστοιχούν στα Hue Saturation Brightness. Εκεί που ήμασταν πριν. Πάμε πάλι πίσω να παίξουμε.
Ξεκινάμε και πειράζουμε το Hue και νομίζουμε ότι ήμαστε σε rave party ειδικά αν το κάνουμε πολύ γρήγορα. Βασική προϋπόθεση είναι να είναι τσεκαρισμένο το Preview κάτω αριστερά. Αφήνουμε το Hue εκεί που μας αρέσει, πάμε στο Saturation και τέλος στο Lightness. Τα υπόλοιπα στοιχεία αυτού του πίνακα θα τα δούμε καλύτερα με μια πιο σύνθετη εικόνα. Αφού λοιπόν φτιάξουμε τον ήλιο της αρεσκείας μας, σταματάμε και σώζουμε το αρχείο.
Πέμπτη 7 Ιουλίου 2011
Τρίτη 5 Ιουλίου 2011
Brush Tool
Αφού φτιάξαμε τον κίτρινο κύκλο στο προηγούμενο ποστ, θα πάμε τώρα να επιλέξουμε την "βούρτσα" μας. Τα "παλιά τα χρόνια" λεγόταν αερογράφος και πιστεύω αυτή η περιγραφή της ταιριάζει καλύτερα. Βρίσκεται εδώ:
Παράλληλα, κάνουμε κλικ στην διάμετρο της βούρτσας, εδώ:
Παράλληλα, κάνουμε κλικ στην διάμετρο της βούρτσας, εδώ:
Ας δώσουμε διάμετρο 70 pixel και hardness (σκληρότητα πινέλου) μηδέν, δηλαδή φτιάχνουμε ένα πολύ μαλακό.
Και ...αρχίζουμε να σχεδιάζουμε. Σταθερό χέρι, κάνουμε κλικ στο σημείο από όπου θέλουμε να ξεκινήσουμε και αφήνουμε το mouse εκεί που θέλουμε να τελειώσουμε. Ακριβώς όπως αν κρατάγαμε ένα πινέλο στα χέρια μας.
Όταν φτάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα, κάνουμε SAVE (File:Save) και το αποθηκεύουμε εκεί που θέλουμε, με διακριτό όνομα, όσο πιο απλό τόσο πιο εύκολα θα το βρούμε πάλι και κατά προτίμηση σε ένα φάκελο που θα φτιάξουμε ξεχωριστά για αυτή τη δουλειά.
Δευτέρα 4 Ιουλίου 2011
New file
Ένα από τα πράγματα που μπορείς να κάνεις με το Photoshop είναι να σχεδιάσεις κάτι. Θα ξεκινήσουμε με κάτι πολύ απλό. Έναν ήλιο. Πηγαίνουμε στο μενού μας επάνω File:New και μας εμφανίζεται το παραπάνω πινακάκι. Αν θέλουμε του δίνουμε από τώρα όνομα (χωρίς να σημαίνει αυτό ότι το σώζει αυτόματα), μέγεθος και ανάλυση. Συνήθως μετράμε την ανάλυση σε pixel ανά τετραγωνική ίντσα. 72 ανάλυση σημαίνει ότι σε μέγεθος 2,54Χ2,54 εκ. θα μετρήσουμε 72 pixel.
Το θέλουμε να δημοσιευθεί στο διαδίκτυο, άρα το θέλουμε RGB (red-green-blue: τα χρώματα που "βλέπει" μία οθόνη) με White (λευκό) φόντο.
Πατάμε ΟΚ και το αρχείο μας δημιουργήθηκε. Τι μπορούμε να κάνουμε με αυτό;
Θα ξεκινήσουμε από τα εύκολα.
Επιλέγουμε το δεύτερο εργαλείο, που λέγεται Marquee. Πατάμε το πολύ μικρό μαύρο τρίγωνο που βλέπουμε κάτω δεξιά στο συγκεκριμένο εργαλείο, κρατάμε πατημένο το mouse και ω του θαύματος: μας εμφανίζεται μία λίστα με τέσσερα εργαλεία!
Δηλαδή:
κάθε φορά που βλέπουμε ένα μαύρο τρίγωνο κάτω δεξιά σε ένα εργαλείο της εργαλειοθήκης, να ξέρουμε ότι κρύβονται και άλλα εργαλεία από κάτω και ότι ενεργοποιούνται με αυτό τον τρόπο. Γενικά η Adobe χρησιμοποιεί το μαύρο τρίγωνο στις εργαλειοθήκες ΟΛΩΝ της των προγραμμάτων αλλά και άλλες εταιρείες, χρησιμοποιούν αντίστοιχα σημάδια της ίδιας φιλοσοφίας.
Με πατημένο το mouse, επιλέγουμε το δεύτερο εργαλείο, τον κύκλο.
Για να κάνουμε έναν κίτρινο κύκλο, πρέπει να "πούμε" στο πρόγραμμα τι να φτιάξει, μιας και πρέπει να είμαστε απόλυτα σαφείς στην εντολή μας.
Πρώτα πρέπει να ορίσουμε χρώμα.
Πάλι στην εργαλειοθήκη μας, αλλά κάτω-κάτω αυτή τη φορά, βρίσκονται αυτά τα δύο εικονίδια. Το μαύρο (στη συγκεκριμένη φωτογραφία) υποδηλώνει ότι είναι το χρώμα του "foreground", το μπροστινό δηλαδή, το γκρι, του "background".
Για τη δουλειά που θα κάνουμε, θα πειράξουμε το μπροστά.
Κάνουμε λοιπόν κλικ ακριβώς (γενικά να έχετε υπ' όψιν ότι αν ξεφύγετε έστω και ένα χιλιοστό, οι εντολές σας μπορεί να μην δουλέψουν) πάνω στο μαύρο μπροστινό τετράγωνο και μας εμφανίζεται αυτός ο πίνακας, ο οποίος ασχολείται μόνο με το χρώμα.
Στο μεγάλο τετράγωνο τώρα αριστερά που βρίσκονται πολλά χρώματα, μετακινείτε τον κέρσορα πατημένο ενώ βλέπετε να αλλάζει το χρώμα "new" ενώ το "current" παραμένει ίδιο. Αυτό σας βοηθάει να δείτε καλύτερα την αλλαγή που πρόκειται να γίνει σε σχέση με το χρώμα που είχατε πριν.
Δεξιά, βλέπετε μία μπάρα πολύχρωμη, η οποία στο πάνω μέρος, έχει δύο τριγωνάκια λευκά. Αυτά, αν τα πιάσετε ακριβώς και τα μετακινήσετε προς τα κάτω, αλλάζουν τα χρώματα. Γενικά, αυτή η "σειρά" χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη χρωματική σκάλα και μετακινώντας της παρατηρείτε ότι αλλάζει μόνο το hue, δηλαδή η απόχρωση και τίποτα άλλο.
Το χρώμα θεωρητικά σηκώνει πολύ ανάλυση, πρακτικά όμως είναι θέμα γούστου και τίποτα παραπάνω.
Εμείς θα ψάξουμε να βρούμε ένα κίτρινο που να μας θυμίζει τον ήλιο.
Αφού το βρούμε, θα βάλουμε τον κέρσορα πάνω του, θα κάνουμε κλικ να "πάρει" την εντολή και θα πατήσουμε ΟΚ.
Aφού τα κάναμε όλα αυτά, πηγαίνουμε λίγο πάνω και αριστερά του αρχείου μας και με πατημένο το πλήκτρο SHIFT στο πληκτρολόγιο, αρχίζουμε και σέρνουμε προς τα κάτω και δεξιά το mouse. Ο λόγος που πατάμε το SHIFT είναι για να γίνει ο κύκλος μας τέλειος. Χωρίς το shift, απλά φτιάχνουμε έναν ελλειπτικό κύκλο.
Αφού τον φτιάξαμε στο μέγεθος που θέλουμε, αν δεν μας αρέσει εκεί που είναι τοποθετημένος, μπορούμε να βάλουμε το mouse μέσα ακριβώς στον κύκλο, και αφού δούμε τον κέρσορα να αλλάζει από σταυρό σε ένα τρίγωνο με ένα τετράγωνο με διακεκομμένες γραμμές, είμαστε έτοιμοι να κάνουμε κλικ και με πατημένο το mouse να το σύρουμε εκεί που επιθυμούμε.
Τέλος, για να το χρωματίσουμε, θα πρέπει να πάμε από το μενού Edit:Fill (ή SHIFT και F5 πατημένα), να μας βγει το παραπάνω πινακάκι, να σιγουρευτούμε ότι οι ρυθμίσεις είναι Foreground colour, normal, 100% και να πατήσουμε ΟΚ.
Σε επόμενο ποστ θα κάνουμε αυτόν τον κίτρινο κύκλο να μοιάζει περισσότερο με ήλιο!
Image Size
Το πιο κοινό λάθος που κάνουν όσοι κατεβάζουν μία εικόνα από το διαδίκτυο και την επεξεργάζονται στο Photoshop, είναι ότι νομίζουν ότι μπορούν να την μεγαλώσουν όσο θέλουν. ΟΧΙ. Αυτό είναι λάθος.
Το μέγεθος της κάθε εικόνας είναι πεπερασμένο.
Για να γίνουμε πιο σαφείς.
Η μονάδα μέτρησης της κάθε εικόνας, είναι τo pixel.
Pixel ονομάζουμε αυτό το τετραγωνάκι που έχει εμβαδόν 1Χ1 px και μπορεί να περιέχει ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΧΡΩΜΑ και μπορείτε να το δείτε όταν κάνετε zoom 3200% (δεν πάει πιο πέρα).
Περισσότερα τα pixel, μεγαλύτερος ο όγκος της φωτογραφίας (σε megabyte) και μεγαλύτερο το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΜΕΓΕΘΟΣ της.
Ο συγκεκριμένος πίνακας στη φωτογραφία είναι πολύ χρήσιμος, και θα τον βρείτε στο Image:Image Size (ή πατημένο ταυτόχρονα στο πληκτρολόγιο το Alt, Control, I). Μας αναλύει αλλά και αφήνει να πειράξουμε τον άξονα Χ (πλάτος), τον Ψ (ύψος) και την ανάλυση. Η αλυσίδα υπονοεί ότι όταν αλλάξεις το ένα, αλλάζει και το άλλο.
Γενικά:
- Το ανθρώπινο μάτι "βλέπει" στα 300 dpi. Και μεγαλύτερη να είναι η ανάλυση, δεν θα την καταλάβουμε.
- Ο υπολογιστής "βλέπει" στα 72 dpi. Και μεγαλύτερη να είναι η ανάλυση, κάνουμε κακό στον όγκο της σελίδας μας, άρα στον χρόνο που θα την διαβάσει ένας άλλος υπολογιστής.
Δηλαδή:
Αν κατεβάσουμε μία εικόνα 5Χ5 εκατοστά και θέλουμε να την κάνουμε 20Χ20 εκ., το Photoshop θα πάει και θα γεμίσει το κενό που δημιουργείται, με δικά του pixel, ανάλογα με το χρώμα του γειτονικού. Το αποτέλεσμα δεν θα μας αρέσει καθόλου, θα είναι τεχνητό και δεν θα έχει καθόλου λεπτομέρεια. Θα είναι χοντροκομμένο.
Φανταστείτε ένα τυπωμένο μπαλόνι που το φουσκώνετε. Αλλιώς φαίνεται η ζωγραφιά όταν είναι ξεφούσκωτο, αλλιώς φουσκωμένο.
Το μέγεθος της κάθε εικόνας είναι πεπερασμένο.
Για να γίνουμε πιο σαφείς.
Η μονάδα μέτρησης της κάθε εικόνας, είναι τo pixel.
Pixel ονομάζουμε αυτό το τετραγωνάκι που έχει εμβαδόν 1Χ1 px και μπορεί να περιέχει ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΧΡΩΜΑ και μπορείτε να το δείτε όταν κάνετε zoom 3200% (δεν πάει πιο πέρα).
Περισσότερα τα pixel, μεγαλύτερος ο όγκος της φωτογραφίας (σε megabyte) και μεγαλύτερο το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΜΕΓΕΘΟΣ της.
Ο συγκεκριμένος πίνακας στη φωτογραφία είναι πολύ χρήσιμος, και θα τον βρείτε στο Image:Image Size (ή πατημένο ταυτόχρονα στο πληκτρολόγιο το Alt, Control, I). Μας αναλύει αλλά και αφήνει να πειράξουμε τον άξονα Χ (πλάτος), τον Ψ (ύψος) και την ανάλυση. Η αλυσίδα υπονοεί ότι όταν αλλάξεις το ένα, αλλάζει και το άλλο.
Γενικά:
- Το ανθρώπινο μάτι "βλέπει" στα 300 dpi. Και μεγαλύτερη να είναι η ανάλυση, δεν θα την καταλάβουμε.
- Ο υπολογιστής "βλέπει" στα 72 dpi. Και μεγαλύτερη να είναι η ανάλυση, κάνουμε κακό στον όγκο της σελίδας μας, άρα στον χρόνο που θα την διαβάσει ένας άλλος υπολογιστής.
Δηλαδή:
Αν κατεβάσουμε μία εικόνα 5Χ5 εκατοστά και θέλουμε να την κάνουμε 20Χ20 εκ., το Photoshop θα πάει και θα γεμίσει το κενό που δημιουργείται, με δικά του pixel, ανάλογα με το χρώμα του γειτονικού. Το αποτέλεσμα δεν θα μας αρέσει καθόλου, θα είναι τεχνητό και δεν θα έχει καθόλου λεπτομέρεια. Θα είναι χοντροκομμένο.
Φανταστείτε ένα τυπωμένο μπαλόνι που το φουσκώνετε. Αλλιώς φαίνεται η ζωγραφιά όταν είναι ξεφούσκωτο, αλλιώς φουσκωμένο.
Move Tool
Το εργαλείο που χρειάζεστε για να μετακινήστε ένα layer, είναι το move tool
που βρίσκεται στην εργαλειοθήκη (βλ. φωτογραφία) αριστερά μας.
Και για να γίνει η ζωή μας πιο εύκολη στο Photoshop, κάθε φορά που μετακινείτε
τον κέρσορα (το βέλος) ακριβώς πάνω από ένα εργαλείο και περιμένετε
1-2 δευτερόλεπτα, το όνομα του εργαλείου εμφανίζεται από κάτω,
όπως ακριβώς στην εικόνα.
Όταν λοιπόν έχετε επιλεγμένο ένα layer και το εργαλείο move είστε έτοιμος
να μετακινήσετε το αντικείμενο που βρίσκεται μέσα στο layer.
Άλλος τρόπος είναι να πατήσετε ένα από τα τέσσερα βελάκια που βρίσκονται
στο πληκτρολόγιό σας. To πόσο ακριβώς θα μετακινηθεί το layer
(πάνω, κάτω, αριστερά ή δεξιά) εξαρτάται από τις ρυθμίσεις
που έχετε βάλει στα preferences (επιλογές).
που βρίσκεται στην εργαλειοθήκη (βλ. φωτογραφία) αριστερά μας.
Και για να γίνει η ζωή μας πιο εύκολη στο Photoshop, κάθε φορά που μετακινείτε
τον κέρσορα (το βέλος) ακριβώς πάνω από ένα εργαλείο και περιμένετε
1-2 δευτερόλεπτα, το όνομα του εργαλείου εμφανίζεται από κάτω,
όπως ακριβώς στην εικόνα.
Όταν λοιπόν έχετε επιλεγμένο ένα layer και το εργαλείο move είστε έτοιμος
να μετακινήσετε το αντικείμενο που βρίσκεται μέσα στο layer.
Άλλος τρόπος είναι να πατήσετε ένα από τα τέσσερα βελάκια που βρίσκονται
στο πληκτρολόγιό σας. To πόσο ακριβώς θα μετακινηθεί το layer
(πάνω, κάτω, αριστερά ή δεξιά) εξαρτάται από τις ρυθμίσεις
που έχετε βάλει στα preferences (επιλογές).
Layers
Κατ'αρχήν πριν ασχοληθούμε ειδικότερα με τα εργαλεία μας,
είναι χρήσιμο να ξεκαθαρίσουμε το πιο βασικό:
αυτό το πρόγραμμα δουλεύει με LAYERS, δηλαδή ΕΠΙΠΕΔΑ.
Φανταστείτε ένα μεγάλο χαρτόνι πάνω σε ένα γραφείο,
πάνω στο οποίο τοποθετείτε διάφορα άλλα χαρτόνια, είτε μεγαλύτερα,
είτε μικρότερα, είτε κομμένα στο σχήμα που θέλετε.
Εάν δείτε από ψηλά την εικόνα που σχηματίζεται, έχετε την εντύπωση
ότι πρόκειται για μία ενιαία εικόνα.
Στην πραγματικότητα πρόκειται για πολλά αντικείμενα μαζί.
Το κάθε ένα από αυτά, ανήκει στο δικό του layer.
Μπορείτε να ασχοληθείτε ΜΟΝΟ ΜΕ ΕΝΑ LAYER τη φορά, και για να το κάνετε αυτό,
θα πρέπει να έχετε εμφανίσει το panel layer (panel λέμε το κουτάκι δεξιά
που εμφανίζεται όταν πάτε: window:layers ή απλά πατάτε F7)
και κάνετε κλικ πάνω ακριβώς στο όνομα του κάθε layer.
Στο παράδειγμα της εικόνας, έχουμε ενεργοποιημένο το layer22.
Το τι θα κάνουμε με αυτό, θα το μάθουμε σε άλλο post.
Welcome
Καλώς ήλθατε στην νέα μου προσπάθεια.
Θα ξεκινήσουμε με το Photoshop, το οποίο θα προσπαθήσουμε να μάθουμε και να αναλύσουμε βήμα-βήμα.
Θα ξεκινήσουμε με το Photoshop, το οποίο θα προσπαθήσουμε να μάθουμε και να αναλύσουμε βήμα-βήμα.
Παρασκευή 29 Απριλίου 2011
Παρασκευή 11 Μαρτίου 2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
